و زبانهاى خود را از سخن گفتن در باره مردمان لال نموده ، و گوشهاى خود را گرفته‌اند تا سخن هرزه‌گويان در آن راه نيابد ، و ديدگان خود را به چشم پوشى از گناهان سرمه كشيده‌اند ، دل‌گرمى و اعتمادشان به دار السلام است كه هر كس در آن وارد شود از هر گونه دلهره و اندوه ايمن است . اى احنف شايد توجه به دنيا كه در عين شادابى و طراوت و زرق و برق اقسام دردها و بلاها را نيز در بر دارد ترا به خود مشغول داشته ، زيبائى منظر و پرده‌هاى آويزان او و باد و حرارتش كه مأمور بثمر رساندن ميوه‌ها هستند ترا از ياد آخرت باز داشته و اين خانه‌اى كه براى تو بقاء ندارد ترا از ورود بخانه‌اى كه خداوند سبحان او را از لؤلؤ سفيد آفريده و نهرها در آن روان ساخته و درختها در آن نشانده ، و سايه‌اش را از ميوه‌هاى رسيده قرار داده ، و آن را از بوهاى خوش حوريه‌ها مملوّ ساخته ، سپس دوستان و مطيعان خويش را در آن جاى داده ، جلوگيرى مىكند . اى احنف اگر آنها را به‌بينى در حالى كه بنعمتهاى زياد و وافر پروردگارشان درآيند وقتى اسبهاى يدكى آنها را ميكشند ، شتران زير پايشان آوازى در دهند كه زيباتر از آن شنيده نشده ، ابرى بر سر آنها سايه افكند و بر آنها مشك و زعفران ببارد ، و اسبهاى آنها در سبزه‌ها و بين درختهاى بهشت شيهه ميكشند ، و در وسط اسبها شترانشان آنها را بين تپّه‌هاى زعفران ببرند و زير پاى آنها لؤلؤ و مرجان است كه بر آنها گام مينهند ، و مأمورين و دربانهاى بهشت آنان را با شاخه‌هاى ريحان استقبال كنند و ناگاه بادى از جانب عرش بر آنها بوزد و اين باد گلهاى ياسمن و اقحوان بر آنان نثار كند در اين موقع بسوى بهشت روان شوند و رضوان دربان بهشت در را بر آنان بگشايد ، همان جا در آستانه بهشت خداى را سجده ميكنند ، خداوند جبّار به آنها ميفرمايد سرهايتان را از سجده برداريد زيرا اين زحمت عبادت را از شما برداشتم